Jeśli odejdą, będzie katastrofa. Chodzi o pracowników od 45. do 59. roku życia
(…) Dla większości ekspertów powiązanych z rynkiem pracy statystyczny przedstawiciel pokolenia X to lojalny wobec firmy pracoholik. To osoba, dla której zostanie w biurze do 18:40 jest czymś zupełnie naturalnym, a nie powodem do refleksji nad work-life balance. X-y to jednak przede wszystkim pokolenie przełomu. Wchodzili na rynek pracy w samym środku transformacji ustrojowej. To doświadczenie ukształtowało ich podejście do kariery. Przez lata byli zaangażowani i lojalni, nierzadko zapominając o sobie. Dziś, obserwując młodsze generacje, widzą, że można inaczej. Dostrzegają, że umiejętność powiedzenia „stop” jest kluczowa dla zdrowia i dłuższej aktywność zawodowej. (…)
(…) Ustawa jasno określa także, co mobbingiem nie jest – np. uzasadniona i wyrażona we właściwej formie krytyka czy ocena pracy. Dzięki temu ustawa chroni również przed fałszywymi oskarżeniami. (…)
(…) Polska wchodzi w dekadę, w której liczba osób aktywnych zawodowo będzie wyjątkowo szybko spadać. W ciągu najbliższych dziesięciu lat z rynku pracy ubędzie około 2 milionów pracowników. W takiej sytuacji pomijanie potencjału pokolenia X byłoby poważnym błędem. Dlaczego? To nie jest grupa przedemerytalna, ale najbardziej strategiczny zasób, jaki mają organizacje. Niestety, mimo ogromnego doświadczenia i fundamentalnej roli w organizacjach, przedstawiciele tej generacji nadal zbyt często oceniani są przez pryzmat wieku, a nie kompetencji.
– Takie myślenie jest błędne i krótkowzroczne. Pokolenie X ma zestaw kompetencji, których często brakuje młodszym pracownikom. To oni mają pamięć organizacyjną – pamiętają, dlaczego zapadły konkretne decyzje i potrafią przewidzieć, jakie mogą być skutki zmian. Uczą młodszych, porządkują procesy, rozumieją te wszystkie skomplikowane zależności operacyjne, których nie da się opanować w kilka miesięcy. Z tego powodu ich odejście z organizacji powinno nastąpić jak najpóźniej – zauważa Tomasz Szklarski, ekspert rynku pracy, współwłaściciel Enpulse i pomysłodawca projektu GeeX. (…)
(…) Zatrzymanie X-ów powinno stać się wspólnym priorytetem wszystkich pracodawców. To wyzwanie, które stoi dziś zarówno przed sektorem publicznym, jak i prywatnym. Od tego, czy uda się stworzyć im warunki do dłuższej aktywności zawodowej, zależy odporność całej gospodarki.
– W Służbie Cywilnej niemal połowę kadry stanowią pracownicy w wieku 45-59 lat. Są świetnie przygotowani i mają ogromne doświadczenie. Niestety, nie da się ukryć, że za kilka-kilkanaście lat, wielu z nich osiągnie wiek emerytalny. Pojawia się więc realne ryzyko powstania luki kompetencyjnej, której młodsze roczniki nie zdołają szybko wypełnić. Uważam, że naszym obowiązkiem jako pracodawcy publicznego jest stworzenie tym osobom przestrzeni, która zachęca je do pozostania w służbie. Warunków elastycznych, rozwojowych, dających poczucie sensu i bezpieczeństwa. Chcemy tym samym pokazać innym firmom, że doświadczenie nie jest barierą – przeciwnie, to jeden z najcenniejszych zasobów – wyjaśnia Anita Noskowska-Piątkowska, Szefowa Służby Cywilnej, KPRM. (…)
(…) Gdyby jutro z polskich firm zniknęło pokolenie X, gospodarka by stanęła. To największa grupa zawodowa, która jednocześnie coraz szybciej zbliża się do granicy wieku emerytalnego. X-y są świadome swojej wartości i wkładu w rozwój firm, ale często czują się niewidoczni – pracują pod ogromną presją czasu, balansując na granicy przeciążenia. (…)
