Jest dobra wola dyrektorów ws. dyżuru KSeF
Źródło: https://ksef.podatki.gov.pl
Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, każdemu rodzicowi wychowującemu dziecko w wieku do 14 lat przysługuje prawo do 2 dni lub 16 godzin zwolnienia od pracy w ciągu roku kalendarzowego, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Problem pojawia się jednak w sytuacji, gdy rodzic posiada więcej niż jedno dziecko. (…)
(…) Kwestia poprawy sytuacji rodzin wielodzietnych w zakresie liczby dni przysługujących na opiekę nad dzieckiem stała się przedmiotem petycji obywatelskiej wniesionej do Sejmowej Komisji do Spraw Petycji. Zdaniem autora petycji obecne rozwiązanie jest niesprawiedliwe wobec rodzin wychowujących więcej niż jedno dziecko, ponieważ niezależnie od liczby dzieci wymiar zwolnienia pozostaje taki sam. W praktyce rodzice jedynaków oraz rodzice kilkorga dzieci posiadają identyczne uprawnienia, mimo że ich obowiązki opiekuńcze znacząco się różnią. (…)
(…) Przedmiotem petycji jest żądanie zmiany art. 188 k.p., tj. zwiększenia liczby dni lub godzin zwolnienia od pracy dla pracownika wychowującego więcej niż jedno dziecko w wieku do 14 lat. Proponuje się przyznanie zwolnienia w wymiarze 2 dni albo 16 godzin na każde dziecko do 14. roku życia, nie więcej jednak niż 8 dni łącznie. Według autora takie rozwiązanie:
(…) Rozpoczęcie prac legislacyjnych nad zmianą art. 188 Kodeksu pracy w zakresie zwolnienia od pracy pracownika wychowującego dziecko wymagać będzie także szerokich konsultacji z partnerami społecznymi, pracownikami oraz pracodawcami. Konieczne jest również dokonanie oceny skutków wprowadzenia zmiany obecnych rozwiązań m.in. dla sektora finansów publicznych, sektora przedsiębiorstw oraz rynku pracy. Proponowane rozwiązanie powinno być także poddane szerokiej dyskusji, m.in. z partnerami społecznymi, tj. przedstawicielami reprezentatywnych organizacji pracodawców i związków zawodowych w Radzie Dialogu Społecznego”.2 (…)
Zwolnienia lekarskie pracownika zaburzały plany produkcyjne, wpływały na mniejszą wydajność i ilość wykonanej produkcji oraz wiązały się z koniecznością wyznaczenia zastępstw i wykonywania pracy w nadgodzinach. Sąd podkreślił, że częste lub długotrwałe nieobecności w pracy spowodowane chorobą z reguły nie pozwalają pracodawcy na osiągnięcie celu zamierzonego w umowie o pracę, a przez to stanowią uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia tej umowy. (…)
(…) wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem ustawowego okresu wypowiedzenia jest zwykłym, normalnym sposobem rozwiązania stosunku pracy. Prawo takiego wypowiedzenia przysługuje zarówno pracodawcy, jak i pracownikowi. (…) Sąd podkreślił, że częste lub długotrwałe nieobecności pracownika w pracy spowodowane chorobą z reguły nie pozwalają pracodawcy na osiągnięcie celu zamierzonego w umowie o pracę, a przez to stanowią uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia tej umowy. Jako sprzeczne z celem stosunku pracy należy bowiem uznać jego trwanie w sytuacji, gdy pracownik nie może, z przyczyn zdrowotnych, wykonywać przyjętych na siebie obowiązków. (…)
(…) Tym samym pracodawca, który wypowiada umowę o pracę ze względu na brak dyspozycyjności pracownika, rozumianej jako możliwość liczenia na jego obecność w pracy w czasie na nią przeznaczonym, nie narusza zasad współżycia społecznego. W orzecznictwie wskazuje się, że nieprzewidziane, długotrwałe i powtarzające się nieobecności pracownika w pracy, wymagające podejmowania przez pracodawcę działań natury organizacyjnej (choćby wyznaczanie zastępstw) i pociągające za sobą wydatki na zatrudnianie pracowników w godzinach nadliczbowych lub innych osób na podstawie umowy zlecenia, są uzasadnioną przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę. (…)
Moi drodzy
Dołącz do nas i bądź z nami. Walczmy razem !!!
Wyjście do sklepu, wizyta w aptece, opieka nad dzieckiem, przez lata to właśnie takie sytuacje budziły największy strach u osób na zwolnieniu lekarskim. Od 2026 roku przepisy wreszcie precyzują, co wolno na L4, a co może skończyć się utratą zasiłku. Sprawdzamy, co dokładnie się zmieniło i jak uniknąć problemów. (…)
(…) Do tej pory przepisy mówiły ogólnie o wykorzystywaniu zwolnienia niezgodnie z jego celem. Brakowało definicji. W praktyce oznaczało to strach przed każdą aktywnością poza domem i różne interpretacje, zarówno po stronie pracodawców, jak i urzędników.
Nowelizacja obowiązująca od 2026 r. porządkuje ten obszar. Ustawodawca wprost definiuje, co jest pracą zarobkową, a co aktywnością niezgodną z celem zwolnienia. (…)
(…) Od 13 kwietnia 2026 r. będzie obowiązywać jasna zasada: utrata prawa do zasiłku następuje wtedy, gdy aktywność chorego utrudnia lub wydłuża leczenie albo rekonwalescencję.
Nie chodzi więc o samo wyjście z domu, lecz o działania sprzeczne z procesem leczenia. Przepisy wyraźnie rozróżniają codzienne funkcjonowanie od nadużyć. (…)
(…) Nowe regulacje potwierdzają to, co wcześniej wynikało głównie z orzecznictwa sądów. Na zwolnieniu lekarskim wolno: (…)